Levels
Voor onze hedendaagse jeugd, die opgroeit in een wereld van Playstations, Xboxen, on-line gaming en weet ik veel wat nog meer, een herkenbaar begrip. Het maakt het voor de spelers mogelijk zich onderling te vergelijken zodat je kunt laten zien hoe vaardig (of juist niet natuurlijk) je in het betreffende spelletje bent. Ik moet eerlijk zeggen dat ik me tot dusverre nog niet schuldig heb gemaakt aan deze bijzondere vorm van tijdverspilling. Zo heel af en toe kijk ik wel eens een paar minuutjes mee als één van de dames thuis met een dergelijk spelletje bezig is. Bij tijd en wijle is het huis dan ook te klein: het schijnt namelijk dat als je een bepaald level niet door komt je niet één level terug zakt maar helemaal opnieuw kan beginnen. Dit zou dan ook de genoemde reactie moeten verklaren.
Afgelopen zaterdag vroeg één van de (trouwe) PB leden hoe het ging binnen de club. Met dergelijke welgemeende belangstelling is een bestuur altijd blij, omdat het aangeeft dat er zaken leven binnen de club. De vraag was eenvoudig, de beantwoording wat moeilijker: op welk niveau (“level”) wil hij het weten? Hebben de leden überhaupt alle aanwezige niveaus die onze club raken helder op het netvlies? In algemene bewoordingen heb ik aangegeven hoe zaken, naar mijn bescheiden mening, op dit moment binnen PB geregeld zijn en lopen. Uiteraard kwamen daar de bekende knelpunten in naar voren zoals beschikbaarheid vrijwilligers en “ het dun in de manschappen zitten” binnen de seniorenafdeling. Maar ook de positieve zaken kregen een plek: volle bak in de jeugdafdeling, afgelopen week de laatste vacatures binnen de jeugd ingevuld, kortom ook genoeg prima ontwikkelingen te melden. Toen ik over het laatste “level” begon werd mijn relaas beantwoord met een verbaasde blik. Blijkbaar iets wat niet werd verwacht.
Dit laatste “level” betrof de Stichting Sport- en Cultureel Centrum Uddel (“SCU”). Onze vereniging is één van de lidverenigingen van deze stichting en daarmee ook mede verantwoordelijk voor het reilen en zeilen binnen deze club. Het is een publiek geheim dat zaken de afgelopen periode vrij stroef zijn verlopen voor de SCU. Dit betekent ook dat de aangesloten verenigingen redelijkerwijs druk zouden moeten zijn op dit niveau. Dit geldt in ieder geval voor onze vereniging en daarmee voor ons bestuur. Het is denk ik ook goed dat onze leden zich realiseren dat de SCU iets is waar we als vereniging mee te maken hebben en waar we gezamenlijk verantwoordelijkheid in moeten nemen. We roepen daarom ook onze leden op om dit in het achterhoofd te houden en daar waar een lid de SCU kan helpen (hetzij via het verzetten werk, hetzij via het aanbrengen van handel of elke andere manier), dit ook vooral niet te laten.
We moeten ook vanuit de lidverenigingen het spel op dit niveau goed en bewust spelen. Want ook hier geldt voor PB: als we dit “level” niet goed door komen kunnen ook wij helemaal opnieuw beginnen.
Henk Bronkhorst